Elsie (elsie_by) wrote,
Elsie
elsie_by

***

Цемра, вецер і сьнег.
Студзень загнаў у кут.
Хто захацеў – зьбег.
Хто не хацеў – тут.

Не выбіралі радзім.
Проста – месца і час,
дзе ў бяздоньне глядзім,
а бяздоньне – у нас.

Дзе ў папяровым лісьце –
скрэсьленыя тамы,
дзе завіруха мяце
пад фанаграму зімы.

Крапае страхам ноч,
кратае вокны стынь,
кажа сьмеламу: “збоч”,
кажа ўпартаму: “кінь”.

Селіць у сны кашмар,
топіць сьвятло ўначы,
марнасьці ўласных мар
не разумеючы.

Як патлумачыць тым,
зь ядавітым хвастом:
той, хто будуе дым,
больш не збудуе дом.

Як ні катуй дзіця
ў страшнай казцы айчым,
наша казка жыцьця
скончыцца ясна чым.

Дыхай на пальцы зімы,
покуль сонца ў грудзях.
Над мурамі турмы
заўтра вывесяць сьцяг.

Андрэй Хадановіч


Tags: Беларусь, стихи
Subscribe

Posts from This Journal “стихи” Tag

  • ***

    У нас что ни факт – то фарс, предательство и подлог. Но каждый, конечно, честен, смешлив и чист. С тобой говорит Декарт, со мной – Набоков и Блок.…

  • ***

    Это сродни походу в волшебный лес. Пока ты не прячешь железо в его земле, пока не сходишь с тропы, не топчешь травы, твой путь безопасен, камни и пни…

  • Лекар дрэваў

    С. Латыпаву залатую сасну не паставіш у мох на калені, яна пойдзе за сонцам на дыбачках, дзе б ні расла. калі б вы былі дрэвамі, вам бы хапіла…

  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments