Elsie (elsie_by) wrote,
Elsie
elsie_by

Мова

Янку Брылю

Ёсць паданне вякоў, што разбурыць калісь
Вавілонскую Вежу Адам
І няўмольна сальюцца мовы зямлі
У адну, няродную нам.
І мая безвыходна пойдзе у змрок,
У атрутны, як вечнасць, цень,
Трапяткая і сіняя, как васілёк,
Гарачая, як прамень.
Я ні шчасця, ні будучых дзён не жадзён,
Хай пятля, хай памерці ў журбе,
Хай не будзе ні шчасця, ні будучых дзён,
Калі ў іх ня будзе цябе.
Сірата па з’едлівай волі багоў,
Гінучы мой карабель,
Хай не будзе світання ў народа майго,
Калі досвіткам здрадзіць цябе.
Ад палеткаў райскіх лёгкай ступой,
Збочу я да пякельных катлоў,
Калі першы жа ангел на мове маёй
Мне не скажа: “Братка, здароў!”
І няхай да мяне не прыйдзе вясна,
Песня, шчасце, каханне, спакой, -
Ўсё адно не змяняю твой чорны праснак
На атруту пшаніцы чужой.
Ты мой ясны хлеб і каханы май,
Песня продкаў, нашчадкаў палі,
Без цябе, не з табой – не патрэбен мне рай
На душы. Ў небясі. На зямлі.

Уладзімір Караткевіч


Tags: стихи
Subscribe

Posts from This Journal “стихи” Tag

  • Васілю Быкаву

    Час стагоддзі, як касой, сцінае, Веры, царствы, догмы йдуць да ценяў… Ўсё мінае – Гонар не мінае, Бо народжаны адным сумленнем. Калі сонца выб’ецца…

  • (no subject)

    Ты не думал: кто я? Не думал: что ты? Ты просто делал свою работу. Как те, что в Освенциме откручивали вентиль: Вот так – откройте, вот так –…

  • ***

    Вучымся жыць з болем, што прарос і пасьпеў. Полем яго, колем сэрца аб вечны сьпеў. Дні – як дзесяцігодзьдзі, а хвіліны – як дні. Боль, супыніся,…

  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments