Elsie (elsie_by) wrote,
Elsie
elsie_by

Бабіна лета

Над густа-сінім возерам чарот
З прыходам восені шуміць тужліва.
Здаволена гумно на поўны рот
Глытае дар багатай, спелай нівы.
Як шэрань на траве, палотнаў рад,
Ля хат вясёлыя гамоняць людзі,
Кабеты ў садзе кормяць немаўлят,
Сад засаромеўся і стаў аж рудым.
Чароды на зяленых берагах
Апошняю гадуюцца травою,
І слівы сыта луснулі ў баках,
Аб’еўшыся і сонцам, і зямлёю.
Жанчына ля іржэўніка сядзіць
(Мо сівізна ў касе, мо павуцінне)
І думае і ў далячынь глядзіць,
Дзе жоравы лятуць імклівым клінам.
Юнацтва шкода, сэрца хоча жыць,
А думкі нейкай цеплынёй сагрэты.
Далёка да зімы!
Як добра адпачыць!
Якое доўгае бывае лета!

Уладзімір Караткевіч


Фото: wikimedia.org
Tags: стихи
Subscribe

Posts from This Journal “стихи” Tag

  • Васілю Быкаву

    Час стагоддзі, як касой, сцінае, Веры, царствы, догмы йдуць да ценяў… Ўсё мінае – Гонар не мінае, Бо народжаны адным сумленнем. Калі сонца выб’ецца…

  • (no subject)

    Ты не думал: кто я? Не думал: что ты? Ты просто делал свою работу. Как те, что в Освенциме откручивали вентиль: Вот так – откройте, вот так –…

  • ***

    Вучымся жыць з болем, што прарос і пасьпеў. Полем яго, колем сэрца аб вечны сьпеў. Дні – як дзесяцігодзьдзі, а хвіліны – як дні. Боль, супыніся,…

  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments