Elsie (elsie_by) wrote,
Elsie
elsie_by

Эмігранты

Двух зуброў ад нетраў Белавежы
На Каўказ завезлі, аддалі.
Там лугі зяленыя, бязмежныя,
Там багата сонца і зямлі…

Хмары над лясамі залатымі,
Соль, вада, травіцы смачнай жмут,
Лёгка дыхать, так як на радзіме,
Але ў кожнага ёсць родны кут.

Дзеці гэтага не разумеюць,
Нарадзіўшыся ў чужым бары,
І на тое, як яны дурэюць,
Непахвальна дзівяцца зубры.

На празрыстых, светла-сініх водах
Сняцца ім айчыны берагі,
Папараць, імшаныя калоды,
Сінія пад месяцам лугі,

Сінія пралескі на сугрэве,
Мухамор чырвоны ля азёр
І калоны манументаў-дрэваў,
Што вярхамі дастаюць да зор.

Уладзімір Караткевіч

Tags: стихи
Subscribe

Posts from This Journal “стихи” Tag

  • (no subject)

    Ты не думал: кто я? Не думал: что ты? Ты просто делал свою работу. Как те, что в Освенциме откручивали вентиль: Вот так – откройте, вот так –…

  • ***

    Вучымся жыць з болем, што прарос і пасьпеў. Полем яго, колем сэрца аб вечны сьпеў. Дні – як дзесяцігодзьдзі, а хвіліны – як дні. Боль, супыніся,…

  • ***

    Цемра, вецер і сьнег. Студзень загнаў у кут. Хто захацеў – зьбег. Хто не хацеў – тут. Не выбіралі радзім. Проста – месца і час, дзе ў бяздоньне…

  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments